Column Maarten Verbunt
|
Column: De onvoorwaardelijke liefde voor NAC Breda |
 |
 |
|
Geschreven door Maarten Verbunt
|
|
zondag, 28 maart 2010 15:15 |
|
 Als NAC-supporter herken je vast wel die momenten waarop je jezelf moet verdedigen tegenover collega’s en kennissen. Verdedigen tegenover supporters van andere clubs, dat je weer eens verloren hebt met uitzinnig hoge cijfers. Het voelt als jouw club, je hebt zelf dan ook een beetje verloren tegenover hen. Alleen zij zijn vaak alleen schuldig aan het indrukken van de cijfers acht-één-acht op hun afstandsbediening; echt in een stadion zijn ze nooit geweest. Met toch enige schaamte vertel ik ze dat dit nou eenmaal bij NAC hoort en dat we de ene keer winnen van PSV en daarna dik verliezen van Go Ahead Eagles.
Deze wisselvalligheid is niet allen terug te vinden in het scoreverloop van de wedstrijden, maar het trekt zich door in de hele organisatie en aanhang. Het is een organisatie met een missie gelijk aan het Nederlandse weer en de visie van Piet Paulusma. Doelstellingen die ieder haf jaar worden veranderd, hebben net zoveel effect als het voetbalveld besproeien tijdens een regenachtig weekend. Toch gebeurt het en kunnen wij alleen maar toekijken hoe langzaam ‘opgewerkte ex-voetballers’ proberen een organisatie verliesgevend te krijgen. Alles heeft te maken met korte termijn visie zonder lange termijn gedachten.
Hoe kun je drie jaar geleden een plan opzetten voor een nieuw stadion en dit later opsplitsen in fases waarvan iedereen al weet dat er van uitstel inmiddels afstel komt. Je kunt re-actief te werk gaan en denken alleen geld uit te kunnen geven op de momenten dat het goed gaat, maar echt groeien zul je dan nooit. Als je nu niet de kans grijpt om alles goed aan te pakken, en schuld geeft aan het onderzien van sommige posten, dan zitten we over vijf jaar in een stadion wat ze in Slowakije niet eens meer willen hebben. Ondernemen is risico nemen en als je wilt groeien, dan moet je investeren. Aangezien voetbal altijd korte én lange termijn visie nodig heeft, moet je snel en constructief handelen. Vierduizend extra zitplaatsen niet willen financieren, waar deze gegarandeerd achthonderd duizend euro opleveren per jaar, is als het niet kopen van een staatslot waarvan je van tevoren weet dat je het winnende exemplaar in handen hebt.
Dit lijkt er sterk op dat NAC graag die gezellige en ondoordachte club wil blijven, die in de kern gewoonweg een simpele voetbalvereniging is. Alleen snijdt deze stelling ook geen hout. NAC ‘twijfelt’ over het behoudt van de jeugdopleiding; een feit is het namelijk nooit bij NAC. Een voetbalvereniging zonder jeugd is als een gezin zonder kinderen. Het kan wel, maar echt gelukkig wordt je er niet van in de meeste gevallen. Alle topclubs in Nederland hebben ook een jeugdopleiding en er worden er niet bepaald slechter van. Ook in de visie van NAC staat een vermelding over de doorstroom van jeugdspelers naar de A-selectie. Ofwel NAC is straks geen vereniging meer, maar een voetbalclub als AZ zonder klappers.
NAC is trots op haar ‘avondje NAC’ en haar Bourgondische uitstraling. Dit is een interessante meerwaarde voor sommige spelers om hierbij te mogen werken. Ook de rivaliteit met onze oosterburen is natuurlijk altijd een groot speerpunt van een geslaagd seizoen. Alleen denken onze ‘bestuurders’ aan een tijdelijke opvangplaats in het Koning Willem II stadion tijdens de verbouwing van ons Rat Verlegh. Wanneer dit werkelijkheid wordt kunnen Mommers en Steward op de fiets naar Stilburg, omdat hun autobanden zijn lek gestoken. Het baronieterrein is in dat geval ook groot genoeg, aangezien er niemand mee zal gaan naar die lelijke stad. Feyenoord gaat echt zijn tijdelijke wedstrijden niet spelen in de Amsterdam Arena; dat snapt Beenhakker ook wel. Wie heeft dat in godsnaam verzonnen? Dat je het überhaupt durft te zeggen.
Ook wij zijn natuurlijk debet aan deze wisselvalligheden. De ene keer denken we de championsleague te kunnen bereiken, en zingen we dat Barcelona onze volgende stop wordt, en de andere keer zitten we tachtig minuten stil op de tribune ondanks de beruchte thuiswedstrijd op zaterdagavond. Soms klaagden we over de lange wachtrijen aan de ingang van het stadion en de volgende keer klagen we weer over de weggehaalde pisbakken. Vaak huldigen we Penders en Zwaanswijk om hun fantastische spel en inzicht, vervolgens hebben ze een wedstrijd lang de bewegelijkheid van Pinoccio, en geven we ze geen gehoor.
In één ding zijn we stabiel en eigenlijk allemaal hetzelfde en dat is ‘De onvoorwaardelijke liefde voor ons NAC’. Soms zeggen we en doen we rare dingen. Wij, de spelers, het bestuur en de rest van de club. Dat is NAC…. Nee, ‘Wij zijn NAC!’ Maarten Verbunt (Columnschrijver ONSBAVEL.nl) Tags: column | Maarten Verbunt
|
|
|
Column: Wie is nou eigenlijk de echte NAC-fan? |
|
|
|
Geschreven door Maarten Verbunt
|
|
woensdag, 22 juli 2009 18:00 |
|
 Al jarenlang zijn er discussies over wie de grootste NAC-fan en wie er helemaal geen NAC-fan is. Als je een echte fan bent, dan mag je een mening geven. Ben je dat niet, dan moet je luisteren naar de mensen die het wel weten. Zij zijn namelijk de echte fans!
Ben je een teletekstsupporter of een gloryhunter? Allerlei soorten namen en titels zijn er inmiddels bekend. Iedere fan krijgt hiermee zijn stempel.
Meestal worden de discussies over het wel of niet ‘fan zijn’ niet direct met de andere persoon gevoerd, maar indirect of via de media. Is het een vorm van jaloezie of afgunst?
Of je nu op de B-side zit of op de Ere, dat is een groot verschil. De enige echte supporters, ofwel de harde kern, zitten toch op de B-side? Ja toch?….nou dat bedoel ik. Niet dus!! Sommige mensen komen nooit in het stadion en beleven alles vanaf de bank thuis. Ook dat is een fan!
Vaak wordt er wel op een verkeerde manier gedacht en geschreven. Is het hierdoor nou juist de jaloezie van de mensen die niet bij deze harde kern horen of juist de stemmingmakerij vanuit de zogenaamde harde kern.
Moet je perse naar iedere uitwedstrijd om erbij te horen? Als je geen geel T-shirt draagt tijdens de wedstrijd hoor je er niet bij of misschien toch wel? Als je niet weet wie er op het middenveld staat, welk rugnummer Matthew draagt of niet weet wat het jaarlijkse budget is van de club, ben je dan geen fan?
De definitie van fan is bij iedereen geheel onbekend, maar wordt wel door iedereen op een verschillende manier ingevuld. Laten we WikiPedia er eens over nadenken. Zij zeggen op hun site: “Een fan of aficionado (?) is een enthousiast bewonderaar of liefhebber van een publiek persoon, muziekgroep, schrijver, kunstenaar, televisieserie, film, etc (in ons geval dus NAC)”.
Aangezien het mijn column is mag ik er meteen mijn mening en definitie aan toevoegen. Misschien is het heel eenvoudig: Als je aan iemand vraagt voor welke voetbalclub hij is en zijn antwoord is NAC, dan spreken we over een NAC-fan! Of hij nu één keer per jaar op de tribunes zit of alle thuis- en uitwedstrijden bezoekt, maakt volgens mij geen verschil. Ook een verschil van inzicht qua toekomstperspectief of clubcultuur mag er zijn.
Natuurlijk zit er een verschil in het niveau en het fanatisme per NAC-fan. Ondanks dat de meesten echt wel weten welk rugnummer Matthew en Robbie hebben, betekent dat niet dat iedereen op bijvoorbeeld de eretribune (en omdat ie zittend naar de wedstrijd kijkt) een mindere fan is. Misschien zingen zij nog wel harder dan de rest (haha). Maar een beetje meer respect tussen de fans onderling zou wel terecht zijn.
De mensen die zich niet aangesproken of schuldig voelen kunnen deze column als niet gelezen beschouwen, maar uiteindelijk gaan we allemaal voor hetzelfde doel naar NAC: Gezelligheid, passie en om te winnen van Feyenoord (en de rest)!
Maarten Verbunt (Columnschrijver ONSBAVEL.nl)
Tags: column | Maarten Verbunt
|
|
Column: NAC in de rol van echte topclub |
|
|
|
Geschreven door Maarten Verbunt
|
|
woensdag, 11 maart 2009 20:04 |
|
Als 'echte NAC fan' (voor wat het waard is natuurlijk) vind ik het leuk om te filosoferen over "NAC in de rol van een topclub".
 Laten we beginnen met de definitie van een topclub: Hiermee wordt volgens mij bedoelt, een club met geld. Met veel geld, zeg maar gerust heel veel geld. Een topclub kun je namelijk gewoon kopen. Kijk maar naar clubs als Chelsea, Real Madrid of Manchester City.
Binnen onze grenzen is AZ ook een mooi voorbeeld, alleen is dat 'nog' niet echt een topclub. Ondanks dat AZ veel geld heeft en veel investeert, lukt het nog niet echt om als topclub gezien te worden.
Ik denk dat je bij het woord topclub denkt aan een ploeg die rijk is, en dus veel geld heeft. Maar je moet ook denken aan een club die kwalitatief zeer goede spelers heeft waarmee hij voor langere termijn (wisselend) europees voetbal speelt op Champions League niveau.
Hoe komt het dan dat we buitenom Ajax en PSV ook Feyenoord nog steeds als topclub betitelen? Zij staan toch 11de ofzo? Heel simpel, vroeger speelde zij ook op dat Europese topniveau.
Dus de conclusie is: PSV, Ajax en Feyenoord zijn nog steeds onze 'echte' topclubs en de rest dus niet! Over het begrip subtopper wil ik me niet uitlaten, want dan kun je wel door blijven gaan.
Stel je nou voor dat er een heel rijk persoon zich meldt bij NAC. Samen met een zeer grote zak geld stapt hij naar Mommers en Stewart. Hij presenteert zijn plannen met daarin een jaarlijks bijdrage van minimaal 100 miljoen Euro en een eenmalig investering van 200 miljoen. Hij vertelt dat ie al vanaf zijn kinderjaren een grote fan is en hij ziet dit als zijn grote droom; een soort Nederlandse Abramovich.
NAC en de bijhorende commissarissen c.q. bestuursleden stemmen uiteindelijk toe.
Wat zou er dan gebeuren? Zouden we 'onze parel van het zuiden' kwijtraken? Ik probeer me hiervan een voorstelling te maken: Een echte topspits als Eto'o, Fernando Torres of Raûl (met alle respect voor Matthew natuurlijk). Op het middenveld bv. Ronaldinho en Kaka en achterin Cannavaro met Zambrotta. Een stadion met dik 40.000 toeschouwers en alle mogelijkheden die een topclub met zich meebrengt.
Is dit eigenlijk wel zo surrealistisch als ik me voorstel? Er zijn aardig wat mensen in Nederland die miljarden bezitten en dus meer geld binnenkrijgen dan ze uit kunnen geven. 100 miljoen is 10 procent van een miljard, en als je er 10 of 20 hebt mag dat geen probleem zijn volgens mij! Het levert ook weer wat op natuurlijk. Sponsors natuurlijk, bla bla....
Ik denk dat ik me kostelijk zou vermaken als we langzaam in dit patroon kunnen groeien. En zo in een 5 jarenplan langzaam 'de ongeslagen club' van Nederland worden. Plus dat we ieder jaar bezoek krijgen van clubs als Real, Barca of Liverpool. Dat zou echt fantastisch zijn, maar het allermooiste is het feit dat we dan Ajax, Feyenoord, PSV, als topclub zijnde, finaal met de grond gelijk kunnen maken. En ik heb het dan niet over 1 - 0 of 2 - 0. Nee, ik heb het dan over 6 - 0 winnen met 10 man tegen 11 van de tegenstander.
Wie weet komt mijn droom nog een keer uit en kunnen we ons Rat Verlegh vanaf de A27 al zien liggen. Maar misschien mogen we nog stiekem hopen op een collectief waarmee NAC haar budget kan opschroeven naar 20 miljoen per jaar en zo kan scouten naar een middenvelder van FC Utrecht i.p.v. RBC Roosendaal.
Maarten Verbunt (Columnschrijver ONSBAVEL.nl)
Tags: column | NAC
|
|
|
|
|
|
|
|
.png)
